Episode Details

“అరే అబయా హర్షయ్య నువ్వెక్కడుండావో అని ఎతకతానే వుండా పొద్దుకాడినుండి, ఇక్కడుండావా” అంటూ వచ్చాడు నాకు చిన్నాయన వరుస అయిన శేఖరయ్య

“ఏంది చిన్నాయన మందల” అంటూ పలకరించా.

“నీ దశ తిరిగిందబ్బయ్యా! నీకు పిల్లనిచ్చిన మావ వుళ్లా! సుబ్బ మావ! ఆయనకి ఇరవై లక్షల ఆస్తి కలిసొచ్చిందంట. ఊరంతా ఒకటే ఆగమయిపోతావుంటే, ఆ ముక్క నీ చెవిన బడ్డదో లేదో అని నాకు విన్నకాడినుండి ఒకటే కడుపుబ్బరం గా వుండిందనుకో. ఆ సంగతేందో తేల్చుకోపో మీ అత్తగారింటి కెళ్ళి” అని చెప్పి సక్కా పోయాడు.

“వార్నీ మా మావ పాసుగాల! బీడీలకి, సిగరెట్లు తెచ్చిపెట్టడానికి నేను, ఆయన ఉద్యోగం చేసే రోజుల్లో ఏమేమి చేసాడో చెప్పే సోది కబుర్లు వినటానికి నేను, ఇటుమంటి సంగతులు పంచుకోడానికేమో మా షడ్డకుడా మా మావకి, ఇంతకీ మా ఇంటిదానికన్నా తెలుసా! లేదా!నాలుగు రోజుల నుండి అక్కడే పడి వుందిగా, చెప్పనే లేదు, లేక తెలిసి నేను చేయబోయే రచ్చకు భయపడి రహస్యం దాచేసిందా! డబ్బుల సంగతేందో ఈ రోజు తేల్చి పారెయ్యాలి” అని సక్కా మా అత్తారింటికి బయల్దేరా!

మా పెళ్లి అయ్యి నాలుగేళ్లు అయ్యింది. నాకేమో హైదరాబాద్ లో ఉద్యోగం. వారం రోజులయ్యింది సెలవుల మీద వూరుకొచ్చి.

నేను వెళ్లే సరికి, మా వాళ్ళ మావా, మా మావకి పిల్లనిచ్చిన ఆయన మావా, చాలా కుశాలగా కబుర్లు చెప్పుకుంటుండారు వరండాలో కూర్చొని. “ఇదేదో ఎనిమిదో వింతలాగా వుందే, ఎప్పుడూ పిల్లీ ఎలుకల్లాగా పోట్లాడుకునే మావా అల్లుళ్ళు ఇంత ఒద్దిగ్గా వుండటమేంది. అయితే మా శేఖర చిన్నాయన చెప్పింది నిజమేనేమో. అందుకే మా మావ మీద వాళ్ళ మావ కి ఇంత ప్రేమ కలిగింది” అనిపించింది నాకు.

మా మావ చాలా కళ మీద వుండాడు. “మే ఇందిరా! హర్షయ్యొచ్చాడు వచ్చాడు, రెండు టీ లు పట్టుకురా అని కేకేశాడు”. ఆ కేక లో నాకు అంతక మునుపు లేని ధీమా కనపడింది. అంతకు ముందు ఒక టీ కోసం పది సార్లు మా అత్తని బతిమాలుకొనే ఆయన, యీ సారి ఇలా కేకెయ్యటం తొమ్మిదో వింతే.

“రోజుకి వంద బీడీలు తాగటం, అస్తమానం టీ కావాలని మమ్మల్ని సంపక తినటం” అని విసుక్కునే మా అత్త, వెంటనే జీ హుజూర్ అన్నట్టు రెండు టీలు, ప్లేట్ నిండా బిస్కట్ లతో రావటం, అది చూసి నా తల తిరగటం వెంట వెంటనే జరిగిపోయాయి.

నాకై నేను యీ కొత్త ఆస్తి వచ్చి పడటం గురుంచి ఎవర్నీ అడగలేడు. అందుకే నా భార్య కోసం చూపుల్తోనే ఎతకటం మొదలు పెట్టా! అది గమనించి “అమ్మి, దొడ్లో పూలు కట్టుకుంటుంది పో” అని వాళ్ళ మావతో కబుర్లలో పడ్డాడు మా మావ, నా పేరు జెప్పి తెప్పించుకున్న టీ జుర్రుకుంటూ

“ఏందిమే, సంగతి, వూరు వూరంతా గుప్పు మంటూండాదే, మీ నాయనకేదో లిబ్బి దొరికిందని, నిజమేనా” అని అడిగా గుప్పెడు మల్లె పూలు దొరగ్గానే పండగ జేసుకొనే నా పెళ్ళాం దొడ్లో కనపడగానే

“అబ్బో! దిగబడింది, ఇందుకా! నేనింకా ఎదో నా మీద ప్రేమ కారిపోయోచ్చాడు అనుకున్నాలే” అని ఎత్తి ఒక్క పొడుపు పొడిచింది నా పెళ్ళాం.

అట్టా, యిట్టా చూసి, “వాటాలేమన్నా! తేల్చేరా, యింతకీ” అని మన్సులోది కక్కేశా ఆత్రం గా. “మనం దేన్నీ ఎక్కువ సేపు నాన్చము కదా” అని అనుకుంటూ.

“ఏందీ! వాటా కావాలా నీకు. పెళ్లప్పుడు డబ్బు అంతా వసూలు చేసుకొని, ఇచ్చిన పొలాలు అయినకాడికి అమ్ముకొని పోతిరి, మీ అబ్బా కొడుకులు. ఇప్పుడేమి వాటా కావాలి నీకు” అని దండయాత్ర చేసింది.

“ఏంది మే! నీకు ఇచ్చింది? రెండెకరాలు నీకు, మీ అక్కకి ఎనిమిది. కునిష్ఠ వని రెండుతో సరిపెట్టారు నీకు, నీకేమో ఏమీ పట్టదు, చేతిలో కుడుము పెట్టగానే పండగనుకుంటావు”

“సడే! మా అక్కోళ్ళ కి పొలాల విలువ తెలుసు కాబట్టి, డబ్బులు వద్దు అని పొలాలు తీసుకున్నారు. మీ నాయనా కొడుకులు డబ్బో డబ్బో అని, డబ్బులెక్కువ, పొలాలు తక్కువ తీసుకొని, ఇప్పుడీ ఏడుపులేడుస్తున్నారు, ఇక్కడెవరో మీకు అన్యాయం చేసినట్టు. ఇదిగో విను, మా వాళ్ళు పెళ్లప్పుడు పెట్టాల్సిన పెట్టు పోతలన్నీ పెట్టేసారు. ఇప్పుడు గాని వాటా గీటా అన్నావంటే మర్యాద దక్కదు, రేపే మన ప్రయాణం మనూరికి” అని డిసైడ్ చేసేసింది.

“ఇంత తెలివి లేని దాన్ని కట్టబెట్టావేందిరా దేవుడా” అనుకుంటూ స్నానానికి బయల్దేరా!

స్నానం చేసేటప్పుడంతా ఒకటే ఆలోచన, ఈ విషయం ఎలా కదపాలి, ఎవర్ని కదపాలి అని. ఉడుకుడుగ్గా నాలుగు చెంబులు పోసుకొనే సరికి మనస్సు, శరీరం కాస్త స్వాధీనం లోకి వచ్చాయి.

ఆపాటికే అందరు వరండాలోకి చేరారు. బహుశా, నా కెలా చెప్పాలో అని తర్జన భర్జన ముందే పడ్డట్టు వున్నారేమో, మా అత్తగారు, సూటిగా సుత్తి లేకుండా అసలు విషయం లోకి వచ్చేసారు.

“మీ మావకి ఇరవై లక్షలు వస్తాయి. మీ మావ గారు, వాలంటరీ రిటైర్మెంట్ తీసుకొని, ఆయన లోకంలో ఆయన బతుకుతూ, ఇంటిని గురించి పట్టించుకోకుండా, వుంటే, మా పెద్ద అల్లుడు అంటే మీ షడ్డకుడు ఒక బిడ్డలా, ఈ ఇంటిని ఆదుకున్నాడు. కాబట్టి మీ మావకొచ్చే ఆస్తిలో ఎక్కువ భాగం ఆయనకి చెందాలి. యీ విధం గా అయినా ఆయన అప్పు తీర్చినట్టు” అని.

నాకు త