Episode Details
Back to Episodes
هشتاد و پنجمین سالگرد خاموشی محمدعلی فروغی؛ «چرا باید ایران را دوست داشت؟»
Published 1 week, 1 day ago
Description
پنجم آذرماه ۱۴۰۵ خورشیدی، هشتاد و پنجمین سالگرد خاموشی محمدعلی فروغی است؛ سیاستمداری که بسیاری عیار ایراندوستی را با نام او میسنجند و اذعان میکنند که در یکی از خطرناکترین بزنگاههای تاریخ معاصر، با درایت، کیاست و میهندوستی، نقشی تعیینکننده در نجات ایران از آشوب و تفرقه و خطر فروپاشی ایفا کرد. او که خرد را با میهندوستی درآمیخت و در شرایط بحرانی جنگ جهانی دوم، هنگامی که سایۀ اشغال و تهدید استقلال و تمامیت ارضی بر کشور سنگینی میکرد، به میدان آمد و برای عبور ایران از این پیچ سهمناک تاریخی تلاش کرد. شهریورماه سال ۱۳۲۰ بود. شعلههای جنگ جهانی دوم هر لحظه بیشتر زبانه میکشید و بخشهای گستردهتری از جهان را درگیر میکرد. ایران نیز بهرغم اعلام بیطرفی، از بحران و آشوب در امان نمانده بود. ارتشهای بریتانیا و شوروی از جنوب و شمال وارد خاک کشور شده بودند و مقابله با قوای اشغالگر از توان نظامی ارتش ایران خارج بود. سراسر کشور در التهابی عمیق فرو رفته بود و با پیشروی ارتش شوروی به سوی تهران، هراس از فروپاشی داخلی و به خطر افتادن استقلال و تمامیت ارضی ایران شدت میگرفت. رضاشاه که پس از ۱۶ سال تلاش برای نوسازی و آبادانی ایران با بحرانی بیسابقه روبهرو شده بود، دریافت که در این پیچ پرمخاطرۀ تاریخی باید یکی از دوراندیشترین، میهندوستترین و باتدبیرترین سیاستمداران کشور را به یاری فراخواند، و به این ترتیب او بار دیگر به صحنۀ سیاست بازگشت و مسئولیت نخستوزیری را پذیرفت.