Episode Details

Steve Gregg wijst erop dat hoofdstuk 2 met 'daarom' begint en dus een conclusie trekt uit hoofdstuk 1, waarin Paulus naar zijn overtuiging eigenlijk de Joden beschrijft onder het mom van een beschrijving van goddeloze mensen, om de Joodse lezer zo in de val te laten lopen zoals Nathan bij David deed. Hij besteedt vervolgens uitgebreid aandacht aan een weerlegging van de calvinistische leer van totale verdorvenheid en het TULIP-systeem, en betoogt aan de hand van Romeinen 1:21 en Efeze 4:17-19 dat mensen niet als vijanden van God geboren worden maar die toestand door eigen keuzes bereiken. Daarna bespreekt hij Romeinen 2:1-10 vers voor vers: wie een ander veroordeelt voor dingen die hij zelf ook doet, veroordeelt zichzelf, en Gods goedertierenheid en geduld zijn bedoeld om tot bekering te leiden, niet als teken dat God het gedrag goedkeurt. Hij legt uit dat er een komende dag van toorn en van Gods rechtvaardig oordeel is, waarop ieder naar zijn werken vergolden wordt — eeuwig leven voor wie volhardt in het goede, toorn en verdrukking voor wie de ongerechtigheid volgt — zonder onderscheid tussen Jood en Griek. Tot slot merkt hij op dat Paulus in vers 10 spreekt over ieder die het goede doet zonder daarbij expliciet geloof in Jezus te noemen, en concludeert daaruit dat Paulus geloof en goede werken minder scherp tegenover elkaar stelt dan sommige reformatorische theologen doen.

Lees mee met de volledige tekst op versvoorvers.org