Episode Details
Back to Episodes
KU PO TË ÇOJNË KOMPROMISET? (Zanafilla 19)
Description
Peshkatarët e vjetër tregojnë për zallin e lumit: askush s'e vë re se si zhvendoset guri — ujë pas uji, pa zhurmë, derisa një ditë guri gjendet larg vendit të vet. Askush s'zgjohet një mëngjes dhe vendos «sot do të bëhem si Sodoma». Zhvendosemi si guri i zallit: një çadër më afër, një kompromis më shumë, derisa gjendemi ulur te porta. Nga ky kapitull marrim këto mësime:
Së Pari — Kontrolloje Drejtimin, Jo Vetëm Vendin. Loti s'u zgjua kurrë me plan për t'u bërë njeri i Sodomës — thjesht e la çadrën të rrëshqiste. Pyete veten sot: zakonet e mia të vogla, shoqëritë, ato që shikoj e dëgjoj — nga po më zhvendosin? Guri i zallit lëviz pa zhurmë.
Së Dyti — Jeto Ashtu SIC FLET Që Fjala Jote Të Mos Duket Shaka. Dhëndurët qeshën, se jeta e Lotit fliste si Sodoma. Nëse duam që fëmijët, të afërmit e miqtë të na besojnë kur flasim për Perëndinë, jeta duhet të flasë e para. Dëshmia nuk fillon me gojën — fillon SI JETON
Së Treti — Kur Zoti Të Nxjerr Nga Diçka, Mos Ngurro. Ndoshta e di prej kohësh se nga çfarë duhet të largohesh — një zakon, një lidhje, një vend. Dhe po «ngurron», si Loti. Falëndero Zotin që të kap për dore — dhe lëviz sot. Zjarri s'pret llogaritë tona.
Së Katërti — Mos Shiko Prapa Me Mall. «Kujtoni gruan e Lotit» — tri fjalë të Jezusit për gjithë jetën. Kur ke lënë diçka për Krishtin, mos e ushqe mallin për të: as me kujtime të zbukuruara, as me «sikur...». Dora në parmendë, sytë përpara (Luka 9:62; Filipianëve 3:13 — «i harroj ato që kam lënë pas»).
Së Pesti — Mos I Nënvlerëso Lutjet — As Të Tuat, As Të Të Tjerëve. Loti u shpëtua «sepse Perëndia u kujtua për Abrahamin». Ndoshta ti qëndron sot mbi lutjet e një nëne a gjyshi. Falëndero — dhe bëhu ti «Abrahami» i dikujt: qëndro para Zotit për fëmijët, për të afërmit, për qytetin. Lutjet e tua mund të jenë dora që nxjerr dikë nga zjarri.
Së Gjashti — Mos E Merr «Sodomën» Me Vete. Loti doli nga qyteti, por vera dhe frika e qytetit hynë në shpellë me të. Kur Perëndia të nxjerr nga një jetë e vjetër, lëri atje edhe zakonet e saj — mos i fut në «shpellën» e re. Dalja e vërtetë është me trup dhe me zemër bashkë.