Episode Details

Alpinistët kanë një rregull: nuk e lëshon ankorimin e vjetër derisa të jesh siguruar te ankorimi i ri. Abrahami bëri të kundërtën — lëshoi ankorimi i vetëm (Isakun) pa ankora rezervë, duke u mbajtur vetëm te Perëndia. Dhe pikërisht ky është besimi i vërtetë: të lëshosh atë që mban dhe t'i besosh Atij që s'duket. Nga ky kapitull marrim:

Së pari — ngrihu herët kur Perëndia flet. Abrahami «u ngrit herët në mëngjes». Jo pas dy ditësh reflektimi — mëngjesin e parë. Bindja e vonuar shpesh bëhet bindje e braktisur. Kur Perëndia të flet qartë, pyetja s'është «a do t'i bindem?» — por «sa shpejt?»

Së dyti — thuaj «do të kthehemi» edhe kur nuk sheh si. Abrahami nuk dinte se si do të kthehej Isaku — por foli me besim para shërbëtorëve. Besimi shpesh kërkon të flasim para se të shohim. Jo gënjeshtra — por besim i shprehur me fjalë, para se prova të mbarojë. «Do të kthehemi» ishte lutje e bërë me gojë hapur.

Së treti — «Perëndia do ta sigurojë» nuk është frazë — është teologji. Shumë e themi si zakon: «Zoti do të bëjë». Por Abrahami e tha kur s'kishte asnjë shenjë të dashin. E besoi para se ta shihte. Kjo frazë do të thotë: Perëndia ka parë tashmë atë çka unë nuk shoh ende — dhe ka siguruar tashmë atë çka unë kam nevojë. Beso atë para se ta shohësh.

Së katërti — mos i mbaj «Isakët» Fort. Prova e Abrahamit nuk ishte vetëm «a do ta flijonte Isakun?» — ishte «a e ka Perëndinë mbi Isakun?». Edhe ne kemi «Isakë»: fëmijë, karrierë, shëndet, shërbesë, marrëdhënie — gjëra të mira, të dashura, të dhëna nga Perëndia. Problemi bëhet kur i duam më shumë se Dhënësin. Mba gjërat e mira me dorë të hapur — ato janë hua, jo pronë.

Së pesti — «ja ku jam» ndaj Perëndisë, djalit dhe engjëllit. Abrahami tha «hineni» tre herë: ndaj Perëndisë, ndaj Isakut, ndaj engjëllit. I njëjti njeri, i njëjti disponim. Besimi i vërtetë s'ndryshon fytyrë: je i pranishëm me Perëndinë po aq sa me familjen, me shërbesën po aq sa me miqtë. Integriteti do të thotë «ja ku jam» kudo.

Së gjashti — dëgjoje zërin, jo vetëm ndjenjat. Bekimi erdhi «sepse dëgjove zërin tim». Jo «sepse u ndjeve mirë», jo «sepse e kuptove me arsye», por sepse dëgjove. Ndonjëherë Perëndia flet kundër ndjenjave tona — si me Abrahamin. Mëso të dallosh zërin e Tij përmes Fjalës — dhe pastaj dëgjoje, edhe kur kundërshtojnë ndjenjat.