Episode Details

▨ نام شعر: آه! آن چند ثانیه باستر کیتون

▨ شاعر: رضا براهنی

▨ با صدای: رضا براهنیر

♪ پالایش و تنظیم: شهروز

─────♪ ─────

پنجاه و پنج سال پیش که من کفش‌های دنیا را   پوشیدم

دنیا شروع کرد به چرخیدن   مثل نوار فیلم   در یک فضای مبهم و پر گرد و خاک

من مثل بازیگرانِ فیلم‌های صامت ِ پیش از حضور یافتنم در جهان   دویدم

با افتخار  و با سرعتی غریب

پنجاه و پنج سال پیش

اما تو، عشق! انگار پنجاه و پنج سال و چند ثانیه پیش از این   به «عالم باقی» شتافته بودی

چون مادری که چند ثانیه پیش از تولد فرزندش   می‌میرد

و بچّه سالم می‌ماند   اما چه سالمی!

بی‌آنکه مادرش او را نشانده باشد بر زانویش  و گونه‌هایش را بوسیده باشد   و دست‌هایش را لیسیده باشد

و بعد از این، یک نکته را همه می‌گویند: مادر، عین تو بود! سیبی دو نیم!

و عکس‌های آلبوم عشاق را نشانم دادند

-چون عکس‌های مادر ِ مرده که بعد از هزار ماه   هنگام احتضار نشانت دهند-

مسوّده‌های عشق  بی‌آنکه از خود آن عشق و عاشقی  خبری باشد

!آه،‌ آن چند ثانیه باستور کیتون!

▨

هفتم آبان ۱۳۷۰ - تهران

از کتاب خطاب به پروانه ها، صفحه ۵۱