Episode Details

Σε έναν πύργο θαμμένο στο χιόνι, η Φρανσουάζ Σαγκάν δεν κλείνει απλώς μια οικογένεια. Κλείνει μια ολόκληρη κοινωνική τάξη λίγο πριν την εξαφάνισή της. Ο «Πύργος στη Σουηδία» είναι μια κομψή αλλά δηλητηριώδης κωμωδία, όπου το γέλιο γεννιέται από την απόγνωση και η ελαφρότητα κρύβει ένα βαθύ υπαρξιακό κενό. Ο πύργος των Φάλσεν μοιάζει βγαλμένος από παραμύθι, αλλά η Σαγκάν ανατρέπει γρήγορα την ψευδαίσθηση. Δεν είναι καταφύγιο. Είναι ένας χώρος όπου οι άνθρωποι έχουν κλειστεί για να αποφύγουν την πραγματική ζωή. Τα παλιά κοστούμια, οι παραδόσεις, οι ιδιοτροπίες και οι θεατρικές συμπεριφορές είναι ένας τρόπος άμυνας απέναντι στον χρόνο που περνά.

Η Αγκάθη, προσκολλημένη στο μεγαλείο μιας περασμένης αριστοκρατικής εποχής, επιβάλλει στους κατοίκους του πύργου να φορούν ενδύματα του 18ου αιώνα, σαν να μπορούν τα κοστούμια και οι παραδόσεις να σταματήσουν την παρακμή. Γύρω της κινούνται άνθρωποι έξυπνοι, γοητευτικοί αλλά βαθιά κουρασμένοι από την ίδια τους την ύπαρξη.

Ο Ούγκο, ιδιοκτήτης του πύργου, είναι ένας άντρας πρακτικός, δυνατός και γήινος, ένας άνθρωπος που μοιάζει περισσότερο δεμένος με τη φύση και τη γη παρά με τις εκκεντρικότητες της οικογένειάς του. Όμως πίσω από τη φαινομενική του απλότητα κρύβεται ένα απίστευτο μυστικό: για να μπορέσει να παντρευτεί την Ελεωνόρα, τη γυναίκα που επιθυμούσε με πάθος, σκηνοθέτησε τον θάνατο της πρώτης του γυναίκας, της Οφηλίας.

Η Οφηλία δεν πέθανε ποτέ. Ζει ακόμη μέσα στον πύργο, σαν φάντασμα του εαυτού της, μια γυναίκα που η κοινωνία θρήνησε αλλά που εξακολουθεί να αναπνέει πίσω από τους τοίχους. Είναι ίσως το πιο τραγικό πρόσωπο του έργου: μια ζωντανή νεκρή, ένα πλάσμα που πλήρωσε το τίμημα του πάθους ενός άλλου ανθρώπου. Η μορφή της Οφηλίας είναι από τις πιο τραγικές δημιουργίες της Σαγκάν. Δεν είναι νεκρή, αλλά όλοι συμπεριφέρονται σαν να είναι. Υπάρχει σωματικά και απουσιάζει κοινωνικά. Είναι η απόδειξη πως ένας άνθρωπος μπορεί να εξαφανιστεί όχι μόνο όταν πεθάνει, αλλά όταν οι άλλοι αποφασίσουν πως δεν τους εξυπηρετεί πια η ύπαρξή του.

Στο κέντρο αυτού του περίεργου σύμπαντος βρίσκεται η Ελεωνόρα, η δεύτερη σύζυγος του Ούγκο. Όμορφη, γοητευτική, έξυπνη και επικίνδυνα αδιάφορη, μοιάζει να αντιμετωπίζει τη ζωή σαν παιχνίδι. Δεν αναζητά μεγάλες συγκινήσεις ούτε πιστεύει στους απόλυτους έρωτες. Οι περιπέτειες και οι θαυμαστές της είναι περισσότερο ένας τρόπος να πολεμήσει την ανία παρά πραγματικό πάθος.

Ανάμεσα σε όλους κινείται ο Σεμπαστιέν, η πιο πικρή και ίσως η πιο διορατική φωνή του έργου. Με το χιούμορ και την ειρωνεία του μοιάζει να περιφρονεί τους πάντες, όμως στην πραγματικότητα βλέπει περισσότερο από όλους την αλήθεια. Ξέρει πως ο κόσμος τους παρακμάζει. Το τραγικό είναι πως δεν βρίσκει ούτε ο ίδιος τη δύναμη να φύγει.

Η άφιξη του νεαρού Φρεντερίκ αναστατώνει την εύθραυστη ισορροπία του πύργου. Έρχεται από τον έξω κόσμο γεμάτος ζωντάνια και περιέργεια και γρήγορα μαγεύεται από την Ελεωνόρα. Για εκείνον, εκείνη γίνεται ένα αίνιγμα που θέλει να κατακτήσει. Ο νεαρός Φρεντερίκ μπαίνει στον πύργο πιστεύοντας ακόμη στη δύναμη του πάθους. Αντιμετωπίζει την Ελεωνόρα σαν μυστήριο που μπορεί να λύσει. Δεν καταλαβαίνει πως κάποιοι άνθρωποι δεν ζητούν να σωθούν. Έχει μπροστά του μια γυναίκα που δεν περιμένει έναν απελευθερωτή, γιατί έχει συνηθίσει τη φυλακή της

Η Ελεωνόρα δέχεται το φλερτ του χωρίς όμως να του χαρίζει αυτό που εκείνος πραγματικά ζητά: την ψυχή της. Για εκείνη ο έρωτας είναι μια στιγμή, μια διασκέδαση μέσα στη μονοτονία του χιονισμένου πύργου. Για τον Φρεντερίκ όμως γίνεται εμμονή και πόνος.

Καθώς το χιόνι πέφτει και αποκλείει τον πύργο για μήνες, οι χαρακτήρες αναγκάζονται να μείνουν αντιμέτωποι με τις αλήθειες τους. Κανείς δεν μπορεί να δραπετεύσει. Ούτε από τον πύργο ούτε από τον εαυτό του.

Η Σαγκάν δημιουργεί μια μαύρη κωμωδία για ανθρώπους που έχουν τα πάντα εκτός από σκοπό. Πλούτος, ομορφιά, εξυπνάδα και ελευθερία υπάρχουν γύρω τους, αλλά δεν τους σώζουν από την εσωτερική τους ερημιά. Ο πραγματικός χειμώνας δεν β