Episode Details

Thashë, ka rënë borë e butë Të dalim në kafeterinë e qytetit Ta çelim ditën me “Skënderbeg” Esëll. Kur të ma mbash fytyrën në pëllëmbë Të lutem mos rrah qerpik Ta shoh edhe një herë pastoralen e dashurisë, Ta mësoj nga bebëzat e tua; deri kur të vijnë miqtë e vjetër Me Bahun e Moxartin të na zgjojnë… Alegro assai dhe hapa mbi borën virgjër… Por… aty vjen Ajo kurvë stërkurve, liria Rivalja e të gjitha dashurive të botës Si Medea Të merr… të merr…të merr… Ndalem në qetësinë e kësaj shtëpie E lypi veten Para se të bie në acarin e flakës tënde Para se të dal në vargun e grave Në atë parabolë fute, që ngjitet në varrezat e qytetit Me nga’i degë qarri në dorë Për ta shënuar varrin e dashur Atë dhé të çelur për ngut Dhe bie në gjunjë ajo tufë sorrash që zija e mortjes E ka ç’graruar Secila mbi varrin e dashur. Aty dikur vjen edhe Ajo, Liria E butë, virgjër, e ëmbël, e ndriçuar dhe e frikshme, Si Zoti E lusim të na i falë mëkatet që s’i patëm, Se ne, ia falim të gjitha. Etërit, bijtë dhe dashnorët… të gjitha.