Episode Details

▨ شعر: زیبا پرستی

▨ شاعر: علی وافی

▨ با صدای: علی وافی

▨ موسیقی: قطعه‌ی «تنها» از حسام ناصری و سامان صمیمی

▨ پالایش و تنظیم: شهروز

ــــــــــــــــــــــ

علی وافی یکی از مهم‌ترین شاگردان استاد شهریار به شمار می‌رود و سبک سرایش او نیز به شهریار نزدیک است.

ــــــــــــــــــــــ

دل می‌رود چو دیده به سوی جمالِ دوست

زیبا‌پسند می‌کشد آنجا که رخ نکوست

آن چهره‌ای که چشم مرا می‌کشد به خویش

تقصیر چشم من نه، که تشویق حسن اوست

زنجیر لازم است به دیوانه‌ای چو من

دل می‌رود به سوی کمندی که مو به موست

داد از دو چشم یاغی زیباپرست من

زیبا رخان هفت‌جهان را به جستجوست

این چشم‌های من همه دنبال مه‌رخان

دل نیز با دو دیده‌ی من گرم گفتگوست

بنگر ببین تو حسن خداداد مه‌رخان

با این جمال ناز که این لحظه پیش روست

وافی که رند و کهنه‌نظرباز عالم است

داند که حسن و لطف همه‌ی گل‌رخان از اوست

▨

علیرضا پوربزرگ وافی

متخلص به وافی