امروز جمعه، روزی است که مسیحیان انجیلی در سرتاسر جهان معتقد هستند که عیسی مسیح به خاطر گناهان بشریت روی صلیب مصلوب شد.( ”عیسی درحالی‌که صلیب خود را می‌برد، به جایی‌که به «محلهٔ كاسه سر» و به عبری به جُلجُتا موسوم است، رفت. در آنجا او را به صلیب میخكوب كردند و با او دو نفر دیگر را یکی در دست راست و دیگری در سمت چپ او مصلوب كردند و عیسی در وسط آن دو نفر بود. پیلاطس تقصیرنامه‌ای نوشت تا بر صلیب نصب گردد و آن نوشته چنین بود: «عیسای ناصری پادشاه یهود.» بسیاری از یهودیان این تقصیرنامه را خواندند، زیرا جایی‌که عیسی مصلوب شد از شهر دور نبود و آن تقصیرنامه به زبانهای عبری و لاتین و یونانی نوشته شده بود. بعد از آن عیسی دید كه همه‌چیز انجام شده است، گفت: «تشنه‌ام.» و به این طریق پیشگویی كلام خدا تحقّق یافت. خمره‌ای پر از شراب تُرشیده در آنجا قرار داشت. آنها اسفنجی را به شراب آغشته كردند و آن را بر سر نی‌ای گذارده جلوی دهان او گرفتند. وقتی عیسی به شراب لب زد گفت: «تمام شد.» بعد سر به زیر افكنده جان سپرد. چون جمعه با روز تهیّه فصح مصادف بود و یهودیان نمی‌خواستند اجساد مصلوب شدگان در آن سبت بزرگ بر روی صلیب بماند، از پیلاطس درخواست كردند كه ساق پای آن سه را بشكنند و آنها را از صلیب پایین بیاورند. پس سربازان جلو آمدند و ساق پای آن دو نفری را كه با عیسی مصلوب شده بودند، شكستند. امّا وقتی نزد عیسی آمدند، دیدند كه او مرده است و از این رو ساقهای او را نشكستند. امّا یکی از سربازان نیزه‌ای به پهلوی او فرو كرد و خون و آب از بدنش جاری شد. کسی‌که خود شاهد این واقعه بود این را می‌گوید و شهادت او راست است، او حقیقت را می‌گوید تا شما نیز ایمان آورید. چنین شد تا پیشگویی کتاب‌مقدّس كه می‌فرماید: «هیچ‌یک از استخوانهایش شكسته نخواهد شد.» تحقّق یابد. و در جای دیگر می‌فرماید: «آنها به کسی‌که نیزه زده‌اند، نگاه خواهند كرد.»“یوحنا۱۹: ۱۷ – ۲۰ و ۲۸ – ۳۷) در این روز، مسیحیان واقعی و کسانی که به درستی خدا را از طریق کلام او، او را شناخته‌اند، ناراحت هستند، زیرا خداوند برای آنها قربانی عظیمی فراهم ساخت. این قربانی، جریمه‌ای بود که ما باید به خاطر گناهانی که روزانه و در هر لحظه انجام می‌دهیم، پرداخت می‌کردیم.( ”مثلاً خود مسیح، یک‌بار برای همیشه به‌خاطر گناه بشر مرد، یعنی یک شخص بی‌گناه در راه گناهكاران مرد تا ما را به حضور خدا بیاورد. او از لحاظ جسم كشته شد امّا از لحاظ روح به زندگی خود ادامه داد“ اول پطرس ۳: ۱۸ )
عیسی مسیح نه به خاطر ضعف خود مصلوب شد، نه به خاطر اینکه قادر به نجات خود نبود، بلکه به خاطر این هیچ کاری انجام نداد، تا ما بتوانیم به حضور خداوند بازگردیم. اگر او مصلوب نمی‌شد، هیچگاه امکان بازگشت به حضور خداوند برای ما وجود نمی‌داشت و ما مثل بسیاری از شما باید برای نجات خود تلاش می‌کردیم که با دعا، روزه، اعمال صالح و قربانی‌هایی که امید بخش آمرزش می‌شدند نجات بدست بیاوریم. ( ”و فقط از راه ایمان به عیسی مسیح همهٔ ایمانداران را نیک می‌شمارد، زیرا هیچ تفاوتی نیست، همه گناه کرده‌اند و از جلال خدا محرومند. امّا با فیض خدا، همه به وساطت عیسی مسیح كه آنان را آزاد می‌سازد، به طور رایگان، نیک محسوب می‌شوند. زیرا خدا مسیح را به عنوان وسیله‌‌ای برای آمرزش گناهان -كه با ایمان به خون او به دست می‌آید- در مقابل چشم همه قرار داده و با این كار خدا عدالت خود را ثابت نمود زیرا در گذشته به‌سبب بردباری خود، گناهان آدمیان را نادیده گرفت تا در این زمان، عدالت خدا کاملاً به ثبوت برسد، یعنی ثابت شود كه خدا عادل است و كسی را كه به عیسی ایمان می‌آورد، نیک می‌شمارد.“ رومیان ۳ : ۲۲ – ۲۶ )
اکنون خداوند تمام بار گناهان ما را به دوش مسیح گذاشته است و او به خاطر ما جان خود را فدا کرده است. هر کسی که به او ایمان بیاورد، هلاک نمی‌شود، بلکه به عنوان فرزندان خداوند شناخته می‌شود. بنابراین، ما امروز شادی می‌کنیم، زیرا بار گناهان ما از دوش ما برداشته شده است و باری سبک‌تر، بار محبت، رحمت و آمرزش خداوند، به ما داده شده است. ما دیگر نه فقط آمرزیده شده‌ایم، بلکه به حضور خداوندی که بخاطر گناه او دور شده بودیم، بازگشته‌ایم. ( ”امّا به همهٔ کسانی‌که او را قبول كردند و به او ایمان آوردند، این امتیاز را داد كه فرزندان خدا شوند كه نه مانند تولّدهای معمولی و نه در اثر تمایلات نفسانی یک پدر جسمانی، بلكه از خدا تولّد یافتند.“ یوحنا ۱: ۱۲ – ۱۳)
آنچه عیسی مسیح بر روی صلیب انجام داد، نشان از ضعف خدا نبود، بلکه از رحمت و محبت او نسبت به بشریت گناهکار بود، چونکه راه نجاتی برای آنها وجود نداشت. گناه، موجب مرگ و فاصله از خدا شده بود خدای پاک و قدوست.
بهتر است به جای مسخره کردن و روی
