Episode Details

محبت خداوند، ذات یا خواستِ کریمانۀ خداوند است که باعث می‌شود به مخلوقاتی که به صورت او آفریده شده‌اند، عطا شود (بنابراین، در این معنا با فیض هم معناست)، متعالی‌ترین فایدۀ این محبت آن است که موهبتی عاری از نفس‌پرستی است که از طرف خداوند در عیسی مسیح به مخلوقات ارزانی شده است.

خلاصه

محبت خداوند، ذات یا خواستِ کریمانۀ خداوند است که باعث می‌شود به مخلوقاتی که به صورت او آفریده شده‌اند، عطا شود (بنابراین، در این معنا با فیض هم معناست)، متعالی‌ترین فایدۀ این محبت آن است که موهبتی عاری از نفس‌پرستی است که از طرف خداوند در عیسی مسیح به مخلوقات ارزانی شده است.با اینکه دربارۀ محبت خداوند دست کم به پنج روش مختلف می‌توان بحث کرد، اما این محبتِ خداوند، روش خاص، متعالی و شکل نجات بخش محبتِ خدا است. محبت جاودان خداوند نسبت به قوم خود آن است که با برداشتن گناه از قوم خدا، آنها را نجات می‌دهد، محبتی پدرانه به فرزندان خود، و حضور روح محبت در زندگی آنها به عنوان مسیحیان. از بین تمام بیانیه‌ هایی که در مورد خدا گفته می‌شود، شاید بنیادی‌ترین حقیقت درباره خدا آن است که او محبت است. محبت چیزی نیست که همینطوری از خدا بیاید. آن چیزی فراتر از عمل خدا است. همانطور که یوحنا به روشنی می‌گوید: “خدا محبت است” (اول یوحنا ۸:۴). کارل اف. اچ هنری به درستی می‌گوید که محبت “فعل تصادفی یا ضمنی خداوند نیست، بلکه یک مکاشفۀ اساسی از طبیعت الهی، یک کمال بنیادین و ابدی است. محبت او مانند دیگر ویژگی‌های الهی‌اش، موجودیت او را به‌عنوان یک کلیت در افعال و روابطش انعکاس می‌دهد (نگاه کنید به کارل. اف. اچ. هنری، خدا، مکاشفه و اقتدار، جلد دوم، خدایی که می‌ایستد و سخن می‌گوید، صفحۀ ۳۴۱)[1]. متاسفانه، محبت یکی از مفاهیمی است که در جهان کمتر شناخته شده و حتی در کلیسا بسیار مورد سوء استفاده قرار گرفته است. پس وقتی می‌گوییم خدا محبت است، به چه معناست؟محبت خداوند را می‌توان به وضوح در این دید که خداوند خود را بوسیلۀ پسرش به ما هدیه کرده است، هدیه‌ای که جذاب‌ترین، زیباترین، و جاودانه‌ترین تجربۀ رضایت بخشی است که به ما داده است، یعنی، شناخت خودش و لذت بردن از خودِ خداوند. متعالی‌ترین فایدۀ این محبت آن است که موهبتی عاری از نفس‌پرستی است که از طرف خداوند در عیسی مسیح به مخلوقات ارزانی شده است.بهترین بیان محبت، زمانی است که محبت کننده، بیشترین هزینه را با عطای جذاب‌ترین، زیباترین، و رضایت بخش‌ترین تجربۀ ممکن می‌پردازد. البته، مورد آخر،  همان شناخت و لذت بردن از خودِ خداست. لذا، وقتی عیسی به پدر دعا می‌کند تا او را جلال بدهد تا او نیز در مقابل، خدا را جلال دهد، محبت او را به ما ثابت می‌کند (یوحنا ۱:۱۷). عیسی از پدر می‌خواهد به ما تجربه‌ای عطا کند که روح ما را برای همیشه راضی کند، دیدن و لذت بردن و رضایت از جلال و عظمت خداوند، دوست داشتنی‌ترین چیزی است که خداوند می‌‌توانست به ما عطا کند.مشخصه‌های محبت خدا

دی. ای. کارسون پنج روش مشخص را معرفی می‌کند که کتاب مقدس با این پنج روش دربارۀ محبت خداوند سخن می‌گوید (نگاه کنید به: دی. ای. کارسون، “دربارۀ تحریف محبت خداوند”)[2]. اولاً، محبت ویژه پدر به پسر (یوحنا ۳۵:۳؛ ۲۰:۵) و همچنین پسر نسبت به پدر وجود دارد (یوحنا ۳۱:۱۴). دوماً، محبت خداوند نسبت به تمام آفرینش خود. اگرچه واژۀ “محبت” بندرت به این معنا به کار رفته است، نمی‌توان این واقعیت را نادیده گرفت که جهان نتیجۀ محبتِ یک خالق است (به بیانیه “نیکو” بودنِ آنچه که خدا آفریده است در پیدایش ۴:۱، ۱۰، ۱۲، ۱۸، ۲۱، ۲۵، ۳۱ نگاه کنید). سوماً، محبتِ نجات‌ بخش خدا نسبت به جهانی سقوط کرده (یوحنا ۱۶:۳). لذا یک محبت چهارم نیز وجود دارد و آن محبتِ گزینشی و انتخابی برای محبت کردن است؛ و این محبت می‌تواند محبت به قوم اسرائیل، کلیسا یا افراد خاص باشد (تثنیه ۷:۷-۸؛ ۱۴:۱۰-۱۵؛ افسسیان ۲۵:۲؛ اول یوحنا ۱:۳). در آخر، کتاب مقدس از محبت موقت و شرطی خداوند به قومش سخن می‌گوید. کارسون به چگونگی به تصویر کشیدن تجربۀ محبتِ خداوند به شرط اطاعت و ترس از خدا اشاره می‌کند. این محبت، ربطی به محبتی که ما را نجات می‌دهد و وارد رابطه با خدا می‌کند ندارد بلکه به ظرفیت ما در احساس و لذت بردن از مهر خدا ربط دارد (یوحنا ۹:۱۵-۱۰؛ یهودا ۲۱؛ مزمور ۹:۱۰۳-۱۸).محبت به عنوان فیض

در اینجا، تمرکز ما بر چهارمین عبارت درباره محبتِ خداوند است؛ یعنی، محبت او به قوم برگزیده و محبوب خود.  باید به خاطر داشته باشیم که تمام مخلوقاتِ خداوند مح